Taller de Arte de Acción - Cadalso de los Vidrios

fotografias de Emi Wilcox

2011-07-25T08:38:00.000-07:00

accionando, que es gerundio! (sin tildes!)

2011-07-25T08:23:00.000-07:00

Hola a Todos, Nenicos y Nenicas! Como os esta tratando el verano??? Por estas lejanas tierras murcianas es imposible conciliar el sueño ni de dia ni de noche, asi que supongo que tendremos que vernos pronto de nuevo para refrescar mi/nuestras maltrechas seseras de estos infernales calores! aqui os mando una primera remesa de foticos calenticas con varias de las acciones que se hicieron en el finde, y dentro de unos dias, cuando las hayais digerido, subiré la tanda del fondo blanco, un poquito retocadas, para que tambien las temgais! como no se muy bien utilizar esto del blog (soy mas dado al facebook), imagino que las fotos no tendrán excesiva calidad, asi que si quereis alguna en particular, os la mandare por mail o algun otro metodo mas guay!
espero de verdad que nos veamos pronto y que mantengamos vivo el espiritu del campito por ucho tiempo!
mil besos y abrazos!
emi

PERFORMANCE FIN DE TALLER

2011-07-25T04:53:00.000-07:00

(((Fotografías de Ana Matey)))

Decidimos trabajar juntos en una performance relativamente larga, unos 50 minutos, utilizando como elemento conductor un material con el que nos habíamos familiarizado a lo largo de todo el taller y que era igual para todos: LAS SILLAS.

Teníamos establecido un principio claro: partimos del pequeños círculo en el que habíamos estado trabajando durante toda de la parte teórica del taller, bajo la sombra de un gran árbol y a partir de ahí cada cual trabajaba con total libertad sobre el espacio, el material y su propio cuerpo con la única limitación de usar la silla y a si mismo para expandir el círculo en el espacio. Comenzamos con todos nosotros sentados en las sillas

El final de la performance se decidía a toque de reloj. Pasados los cincuenta minutos el portador del reloj recogía la silla y la dejaba en el montón de sillas de reserva y a partir de entonces el resto del grupo hacía lo mismo.

La sencillez de la estructura no debe llevarnos al error de que la performance en si fuera simple. Diez personas tuvimos que enfrentarnos y solucionar todas las situaciones que se pueden dar cuando uno intenta moverse en línea recta y hacía la expansión en un espacio ocupado por múltiples "accidentes": arboles, vallas, personas, animales, plantas, mobiliario variado, niños, perros, casas, zanjas, tiendas de campaña, el sol abrasador de las 3 de la tarde en España... y con todo ello continuar trabajando y siendo consecuente con ese trabajo.

Quizás una de las ideas que no terminamos de hablar en el taller fue "LA CONSECUENCIA", pero esta performance la ilustra perfectamente.

Cuando uno se propone algo en una performance, "necesariamente" debe hacer ese algo, "con todas sus consecuencias" y a pesar de todos los impedimentos físicos, químicos, morales o inmorales que ello conlleve.

(((Foto door Ana Matey)))
We besloten om samen te werken in een relatief lange performance, ongeveer 50 minuten, met als een driver voor een materiaal waarmee we bekend waren in de workshop en dat was voor iedereen gelijk: de stoelen.
We hebben een duidelijk principe: we beginnen met de kleine kring waarin we hadden de slag in het theoretische gedeelte van de workshop, in de schaduw van een boom en van daaruit iedereen die vrij over de ruimte, het materiaal en lichaam met de enige beperking van het gebruik van de stoel en zich aan de cirkel in de ruimte uit te breiden. We zijn begonnen met ons allen zitten op stoelen
Het einde van de voorstelling die hij koos ervoor om de klok aan te raken. Na vijftig minuten is de drager van het horloge pakte de stoel en verliet in de reserve stapel stoelen en daarna de rest van de groep deed hetzelfde.
De eenvoud van de constructie mag niet leiden tot de fout die de voorstelling zelf eenvoudig was. Tien mensen hadden op het gezicht en de oplossing van alle situaties die kunnen ontstaan als men probeert om te bewegen in een rechte lijn en maakte de uitbreiding naar een ruimte bezet door meerdere 'ongelukjes': bomen, hekken, mensen, dieren, planten, meubels veranderd, kinderen, honden, huizen, loopgraven, tenten, in de zon fel op vijftien in Spanje ... en al blijven werken en wordt in overeenstemming met dat werk.
Misschien wel een van de ideeën die niet zijn afgewerkt praten op de workshop was "het gevolg", maar deze prestatie is perfect geïllustreerd.
Als je iets voor te stellen in een voorstelling, "noodzakelijk" moet doen dat ding, 'met alle gevolgen van dien ", en ondanks alle obstakels van fysische, chemische, moreel of immoreel dat dit met zich meebrengt.

Última noche

2011-06-28T15:24:00.000-07:00

Acciones en el estanque

2011-06-28T15:22:00.000-07:00

Zaterdag en zondag om de Cadalso de los Vidrios

2011-06-25T09:56:00.000-07:00

Ik kan niet geloven dat waren alleen in de Glazen Gallows een en een half: van kwart na elf op zaterdag om half vier in de middag op zondag.

Sinds Ieke wist niets van Castiliaans besloten dat de workshop uitsluitend zouden worden in het Engels, maar ook geholpen dat het gevoel van het leven in een bubbel zonder downtime sterker.

Wij werken de hele tijd buiten onder een schaduwboom die ons gaf en onze houten klapstoelen werd metgezellen en vrienden tijdens deze twee dagen slecht.

De workshop richt zich op de formele aspecten van de kunst van het Actie: TIJD, RUIMTE, PRESENCE op basis van oefeningen. Het hielp ons ook heel veel met het feit van het werken binnen een Festival van Performance Art, PICNIC - Aandelen in de Campito
http://www.arton.es/
omdat de verschillende acties en optredens voorzien we materiaal voor discussie en debat. De waarheid is dat we praten veel

Sábado y Domingo en Cadalso de los Vidrios

2011-06-25T09:53:00.000-07:00

Me parece increíble que sólo estuviera en Cadalso de los Vidrios un día y medio: desde las once y cuarto de la mañana del sábado a las tres media de la tarde del domingo.

Puesto que Ieke no sabía nada de castellano decidimos que el taller sería exclusivamente en Inglés, eso ayudó también a que la sensación de vivir en una burbuja sin tiempo fuera más fuerte.

Trabajamos todo el tiempo al aire libre, debajo de un árbol que nos daba sombra y nuestras sillas plegables de madera se convirtieron en compañeras y amigas durante esos dos escasos días.

El taller se centró en los aspectos formales del Arte de Acción: TIEMPO, ESPACIO, PRESENCIA sobre la base de ejercicios propuestos. También nos ayudo mucho el hecho de estar trabajando dentro de un Festival de Arte de Acción, PICNIC - Acciones en el Campito

http://www.arton.es/

porque las diferentes Acciones y Performances nos proporcionaron material para la discusión y el debate. La verdad es que hablamos mucho